Наша библиотека основана 20 марта 1896 года по инициативе Общества попечения о народном образовании. В Общество входили передовые, прогрессивно настроенные горожане и политические ссыльные: О.Костюрин, В.Гинтовт-Дзевалтовский, Е.Михаэлис, И.Емельянцев, А.Федоров, Г.Вистениус и др. Их книги и составили первоначальный фонд библиотеки. Так на приобретение книг А. Федоров внес 100 рублей. А военный врач Г. Вистениус наряду с личной библиотекой пожертвовал 1500 рублей на содержание читальни, продав свой сад по договору, известному садоводу на Алтае Д. Панкратьеву, обязавшемуся на протяжении 15 лет вносить по 100 рублей на пополнение книжного фонда. Под нажимом общественности городская управа вынуждена была выделить 300 рублей на содержание библиотеки. На титульных листах изданий библиотеки того времени стоит штамп с названием "Усть-Каменогорская народная платная библиотека с читальней" и дата "1896 г.". Первым библиотекарем-общественником стал 18-летний сын отставного фельдфебеля Петр Столбов, служивший после окончания училища в городской управе бухгалтером. Размещалась библиотека в здании городской управы.

К концу 1898 года, через 2 года после открытия, в библиотеке насчитывалось 830 томов книг, 384 тома периодических изданий из 33наименований. Этим ресурсом пользовалось 428 читателей. В городе не было ни одного здания, где можно было провести свободное время простым горожанам. Иногда в мужском приходском училище проводились воскресные «религиозно-нравственные чтения», однако посещать их простые жители не особенно стремились. Библиотека стала центром, объединяющим городскую интеллигенцию. Особенно многолюдно было в праздники и в дни получения газет и журналов. Читатели вели беседы, обсуждали новости, остро реагируя на события, происходившие в России. Со временем библиотеке становилось тесно в здании при городской управе. В то время по количеству читателей библиотека Усть-Каменогорска намного опережала города: Павлодар – 70, Семипалатинск – 64, Зайсан – 39. В 1902 году на пожертвования горожан был построен Народный дом (ныне Областной драматический театр им. Жамбыла), куда библиотека и переселилась. Петр Столбов принимал самое активное участие в организации строительства Народного дома. Кроме выбора фасадного проекта, ему пришлось выполнять чертежи и руководить постройкой дома, а также вести канцелярскую работу.

К началу первой мировой войны 1914г. в библиотеке насчитывалось уже около 2000 книг, а за пользование взималась плата 50 копеек. В 1920 году книжный фонд библиотеки увеличился до 5000 экз. и пользование стало бесплатным. "Число подписчиков городской центральной библиотеки все растет и растет", - отмечала 11 ноября 1920 года городская газета, а также указывала на "книжный голод" в Усть-Каменогорском уезде. В эти годы непосредственную помощь библиотеке оказывал писатель Павел Петрович Бажов. 13 марта 1920 года Бажова назначили заведующим отделом народного образования, и он с присущей ему энергией и страстью взялся за организацию образования и культуры в крае. В докладной записке Усть-Каменогорскому ревкому от 11 июня 1920 года П. П. Бажов писал: «Население г. Усть-Каменогорска за последние годы почти утроилось, а обслуживается оно только одной центральной городской библиотекой, находящейся в нижнем этаже здания Народного дома и работающей в весьма тяжелых условиях. Зал библиотеки крайне тесен, причем в нем же помещается и стол для читателей (отдельной читальни не имеется). Сыгровка оркестра в театральном зале часто мешает читателям. … За полгода существования Советской власти центральная городская библиотека увеличилась почти вдвое (по количеству книг). Ежедневно ее посещают 50-60 человек. Все вышеизложенное заставляет отдел народного образования возбудить вопрос о предоставлении под библиотеку дома Литвинова (против Народного дома), в котором, кроме конторы «Кооператора», никаких учреждений не помещается. Если бы библиотеке был предоставлен весь дом Литвинова, явилась бы возможность сконцентрировать книжные богатства». Таким образом, благодаря П. П. Бажову, библиотека была переселена в новое помещение с читальным залом в круглом фойе 2-го этажа драмтеатра, где она обслуживала читателей до 1936 года.

Своим именем библиотека обязана активной общественности города, которая ходатайствовала о присвоении имени А.С.Пушкина нашей библиотеке. В год столетия со дня гибели А. С. Пушкина, 19 августа 1937 года президиум Усть-Каменогорского городского совета постановил присвоить городской библиотеке имя великого поэта. А спустя два года Восточно-Казахстанская область выделилась из Семипалатинской и библиотека приобрела статус областной. В 1939 году Семипалатинская область выделяется в самостоятельную от Восточно-Казахстанской области и Усть-Каменогорск становится областным центром. В связи с этим событием городская библиотека была преобразована в областную.

В последующие годы библиотека им. А. С. Пушкина неоднократно перемещалась из одного здания в другое. В 1936 году она поселилась в помещении бывшего жилого дома купца Кожевникова по ул. Театральной (ныне ул. Тохтарова). В 1959 году библиотеке выделили другое здание - по ул. М. Горького. 29 декабря 1983 года библиотека обрела свое постоянное место в центре города, где и находится до сих пор - на ул. Ушанова (ныне ул. Казахстан), 102.

Подробнее... 

За дополнительной информацией обращаться по адресу: Адрес электронной почты защищен от спам-ботов. Для просмотра адреса в вашем браузере должен быть включен Javascript. или по тел.: 261-333

Литература:

Алексеенко Н. Жил человек: (О П. Столбове, первом библиотекаре первой в г. Усть-Каменогорске библиотеки) // Рудный Алтай. – 1978. – 7 сент.
Восточно-Казахстанской областной библиотеке им. А.С. Пушкина – 70 лет (1896-1966). – Усть-Каменогорск. - 1966
Михеева Н. Сто лет бывает в жизни раз: (О юбилейном вечере ВК ОУНБ им. А.С. Пушкина) //Рудный Алтай. – 1996. – 5 марта
Самойлова С. Духовный наш оазис: (О работе ВК ОУНБ им. А.С. Пушкина) // Рудный Алтай. – 1992. – 18 авг.
Смирнова М.П. Библиотеке им. А.С. Пушкина 55 лет. – Большевик Алтая. - 1951. – 16 дек.
Токарева О. На средства интеллигенции и горожан: [К 100-летию со дня основания ОУНБ им. А.С. Пушкина] // Рудный Алтай. – 1995. – 4 мая
Черных С. Е. Начало положила крепость…: Сборник очерков и статей. - Усть-Каменогорск, 2004
Черных С. С берегов Иртыша. – Алма-Ата: Казахстан. - 1981
Черных С. Свет знаний. – Каз. правда. - 1976. – 20 июня
Шугрина Ю.Ф. Старейшая в области: Библиотека им. А.С. Пушкина // Рудный Алтай. – 1985. – 26 сент.

Кітап пен оның оқырмандарына ескерткіштер

Тағы да кітап ескерткіштері...

Тағы да кітап ескерткіштері...

​

Библионочь глазами гостей и участников. Читать...

29 мамырда "Өскемен - оқырман қала" жалпықалалық акциясы қалалықтар мен қала қонақтарын - үнемі және барлық жерде бірге кітап оқуға шақырды.

"Кітап – әлемге ашылған жол!" - ол баспа немесе электронды түрде болуы немесе болмауы маңызды емес, маңыздысы – ол біздің бәрімізді біріктірсе, біздің мүмкіндігімізді дамытса, жарқын істерге бастамашы болса - Акция лейтмотиві осындай.
"Кітаптағы білімсіз, жан-жақты даму мүмкін емес" - дейді біздің президентіміз Н.Ә. Назарбаев. "Өскемен – оқырман қала" акциясының бастамашысы - ШҚО Мәдениет басқарамасы. Мәдениет басқармасының бастығы Жақсылық Омардың пікірінше, сауаттылық, білім мен мәдениет бүгінгі күні ерекше өзекті, ұлтымыздың бай және бақуатты тұрмысы соған байланысты.
Акция аясында А.С. Пушкин атындағы Шығыс Қазақстан облыстық кітапхана түрлі ұрпақ кітап құмарларының, жас баладан кемел жасқа дейінгі адамдардың қызығуына жауап беретін ауқымды бағдарлама ұсынды. Кітапхана алды алаңында күні бойы жазғы оқу залы ашық жұмыс істеді. халықтың емін-еркін кітап оқуға, әдеби-көркем, танымдық және көпшілік журналдарды қарауға, аудио-, бейне-, CD дискілермен танысу мүмкіндігі болды. Мұнда "Адамзат игілігіне ұсынылған идеялар" хит-парады аясында 60-томдық "Нобелевские лекции на русском языке" басылымы, Нобель сыйлығы лауреаттары туралы және осы сыйлыққа ие болған жазушылардың шығармалары ұсынылды.
"Өскемен – оқырман қала", ол қандай? "Микрофон алдында" Александр Егоров, Борис Щербаков, Серік Ғабдуллин, Мүсілім Құмарбеков, Бақытжан Раисова және т. б. жерлес жазушылар, кітапқұмарлар өздерінің алғашқы кітаптары, сүйікті авторлары мен шығармалары туралы әңгімеледі. Мерекеге қатысқан қонақтар өздері оқыған кітаптары жайында әңгімелеп, қызықты кітаптарды оқуға ұсынды, кітаптан шағын үзінділер оқыды. Сонымен бірге, кітапхана қазақстан жазушыларының шығармаларының ізімен түсірілген кинофильмдерді көруге шақырды.
Мерекелік акция Республика алаңындағы Абай ескерткішінің жанында жалғасты. Ұйымдастырушылар Қазақстан көшесі бойымен, А.С. Пушкин кітапханасынан Абай ескерткішіне дейін және кері қарай оқырмандар, Мадагаскар мультфильмі кейіпкерлерінің қатысуымен флеш моб өтіп, жастар қала халқын кітап оқуға шақырды.
Сондай-ақ мерекелік акцияға жол полициясының қызметкерлері араласты. Республика алаңында кітапханашылар мен Жол полициясының қызметкерлері автокөлік жүргізушілерін тоқтатып ақын-жазушылар еңбектерінен үзінділер оқып, өлеңді жалғастыр, кітаптың авторын тап деген сияқты викториналарға қатысып сыйлықтарға ие болды.
"Кітап ал, оқы!" буккроссингі орталық базар, батырлар аллеясы, Қазақтелеком, Республика алаңдарында кез келген адам алып оқуы үшін кітаптар қалдырылды. Буккроссинг тәртібі бойынша оқырман кітаптың орнына өз кітабын қалдыруы тиіс. Немесе алған кітапты оқығаннан кейін, оны басқалар оқуы үшін кез-келген қоғамдық орында (саябақ, дәмхана, автобекет ...) қалдыруы керек. Бұл кезде Абай және Пушкин ескерткіштері жанында, батырлар аллеясында әдеби саяхат өткізілді. Оған қатысушылар қазақ және орыс классиктерінің шығармашылығымен танысып, өз білімін тексереді, жаңа басылымдарды парақтап, таныс кітаптарымен қауышады.
"Өскемен – оқырман қала!" акциясына қала тұрғындары виртуалды қатысуға мүмкіндік алды. Кітапхана сайтында виртуалды сөре-көрмелер, көне басылымдар, бейнероликтер ұсынылған онлайн оқу залы ашылды. Онлайн оқу залы виртуалды оқырмандардан кітап оқуды ілгері жылжыту туралы идеялар, сүйікті кітаптары туралы қызықты ой-пікірлер мен түсініктемелер алуға үміттенеді.

 

29 мамыр күні "Өскемен - оқырман қала 2013" акциясы аясында А.С. Пушкин кітапханасы 70-ке тарта кітапты оқырман қауымға ұсынды. Бұл – "буккроссинг" - "кітап айналысы" деп аталады. Бұл өзінше бір кітап клубы. Ол 2001 жылдан бері әрекет етіп, бүкіл әлем бойынша 500 000-нан астам қатысушыны қамтиды. Кітаптардың "саяхатын" бақылау біздің сайт арқылы жүзеге асады. Қаланың адам көп жүретін жерлеріне арнайы әзірленген кітаптары бар түрлі-түсті қораптар қойылды. Оқы! Пікіріңмен бөліс! Басқаға жеткіз!

Кітап оқыңыз!

Білгенің жөн

​ 

Әнұран – мемлекеттің басты рәміздерінің бірі. Гректің «gimneo» сөзінен шыққан «гимн» термині «салтанатты ән» деген мағынаны білдіреді. Әнұран ел азаматтарын тиімді әлеуметтік-саяси тұрғыдан топтастырып, этномәдени тұрғыдан теңдестіру үшін негізгі мәнге ие, маңызды дыбыстық рәміз саналады. Тәуелсіз Қазақстанның тарихында еліміздің мемлекеттік әнұраны екі рет – 1992 және 2006 жылдары бекітілді.

Елдің дыбыстық рәмізінің танымалдығын арттыру мақсатында 2006 жылы жаңа мемлекеттік әнұран қабылданды. Оның негізі ретінде халықтың арасында кеңінен танымал «Менің Қазақстаным» патриоттық әні таңдап алынды. Ол әнді Шәмші Қалдаяқов 1956 жылы Жұмекен Нәжімеденовтің сөзіне жазған болатын. Қазақстан Президенті Нұрсұлтан Назарбаев әнге мемлекеттік әнұран жоғары мәртебесін беру және анағұрлым салтанатты шырқалуы үшін музыкалық туындының бастапқы мәтінін өңдеді. Қазақстан Парламенті 2006 жылы 6 қаңтарда палаталардың бірлескен отырысында «Мемлекеттік рәміздер туралы» Жарлыққа тиісті түзету енгізіп, еліміздің жаңа мемлекеттік әнұранын бекітті.

Сөзі - Нұрсұлтан Назарбаев пен Жұмекен Нәжімеденовтікі, музыкасы - Шәмші Қалдаяқовтікі

Алтын күн аспаны,
Алтын дән даласы,
Ерліктің дастаны,
Еліме қарашы!
Ежелден ер деген,
Даңқымыз шықты ғой.
Намысын бермеген,
Қазағым мықты ғой!

Қайырмасы:
Менің елім, менің елім,
Гүлің болып егілемін,
Жырың болып төгілемін, елім!
Туған жерім менің – Қазақстаным!

Ұрпаққа жол ашқан,
Кең байтақ жерім бар.
Бірлігі жарасқан,
Тәуелсіз елім бар.
Қарсы алған уақытты,
Мәңгілік досындай.
Біздің ел бақытты,
Біздің ел осындай!

Қайырмасы:
Менің елім, менің елім,
Гүлің болып егілемін,
Жырың болып төгілемін, елім!
Туған жерім менің – Қазақстаным!

Построчный перевод текста Государственного Гимна Республики Казахстан:
В небе золотое солнце,
В степи золотое зерно.
Сказание о мужестве – моя страна.
В седой древности Родилась наша слава,
Горд и силен мой казахский народ.

Припев:
О, мой народ!
О, моя страна!
Я твой цветок, взращенный тобой.
Я песня, звенящая на твоих устах,
Родина моя – мой Казахстан.

У меня простор неоглядный
И дорога, открытая в будущее.
У меня независимый,
Сплоченный, единый народ.
Как извечного друга
Встречает новое время
Наша счастливая страна, наш народ.

Припев:
О, мой народ!
О, моя страна!
Я твой цветок, взращенный тобой.
Я песня, звенящая на твоих устах,
Родина моя – мой Казахстан. 

 Елтаңбасы– мемлекеттің басты рәміздерінің бірі. Елтаңба («герб») термині немістің «erbe» (мұра) деген сөзінен шыққан. Мемлекеттің мәдени және тарихи дәстүрін бейнелейтін символдық мәні бар үйлесімді пішіндер мен заттардың мирастық ерекшелік белгісін білдіреді

Қазіргі Қазақстан аумағын мекендеген қола дәуірінің көшпенділері кейін графикалық ұғымы «таңба» деп аталған ерекше символ-тотем арқылы өздерін танытқанына тарих куәлік етіп отыр. Алғаш рет бұл термин Түрік қағанаты тұсында қолданыла бастаған.
Егеменді Қазақстанның Елтаңбасы 1992 жылы ресми түрде қабылданды. Оның авторлары – белгілі сәулетшілер Жандарбек Мәлібеков пен Шот-Аман Уәлиханов.

Қазақстан Республикасының Мемлекеттік елтаңбасы дөңгелек нысанды. Бұл – Ұлы дала көшпенділері айрықша қастер тұтқан өмір мен мәңгіліктің символы.
Мемлекеттік елтаңбаның орталық геральдикалық элементі – көгілдір түс аясындағы шаңырақ (киіз үйдің жоғарғы күмбез тәрізді бөлігі) бейнесі. Шаңырақты айнала күн сәулесі секілді тараған уықтар шаншылған. Шаңырақтың оң жағы мен сол жағына аңыздардағы қанатты пырақтар бейнесі орналастырылған. Жоғарғы бөлігінде – көлемді бес бұрышты жұлдыз, ал төменгі бөлігінде «Қазақстан» деген жазу бар. Жұлдыздың, шаңырақтың, уықтардың, аңыздардағы қанатты пырақтардың бейнесі, сондай-ақ «Қазақстан» деген жазу – алтын түстес.
Көк күмбезін еске салатын және Еуразия көшпенділерінің дәстүрлі мәдениетінде тіршіліктің негізгі бастауының бірі боп саналатын шаңырақ – киіз үйдің басты жүйе құраушы бөлігі. Республиканың Мемлекеттік елтаңбасындағы шаңырақ бейнесі – елімізді мекендейтін барлық халықтардың ортақ қонысының, біртұтас Отанының символы. Шаңырақтың мықтылығы мен беріктігі оның барлық уықтарының сенімділігіне байланыстылығы секілді, Қазақстанда бақытқа жету әрбір азаматтың аман-есендігіне байланысты.
Аңыздағы қанатты тұлпарлар Мемлекеттік елтаңбадағы өзекті геральдикалық элемент болып саналады. Бағзы замандағы тұлпар бейнесі батылдықты, сенімділікті және ерік күшін танытады. Пырақтың қанаты Қазақстанның көпұлтты халқының қуатты және гүлденген мемлекет құру туралы ғасырлар бойғы тілегін аңғартады. Олар – шынайы ой-арман мен ұдайы жетілуге және жасампаз дамуға ұмтылыстың көрінісі. Сонымен қатар, арғымақтың алтын қанаттары алтын масақты еске салады, қазақстандықтардың еңбексүйгіштігін және еліміздің материалдық игілігін танытады.
Өткен ғасырларда мүйіз көшпенділердің табынушылық ғұрыптарында, сонымен қатар, жауынгерлік тудың ұшына орнату үшін белсенді пайдаланылған. Көктің сыйын, жердің игілігін, жорықтың жеңісін әртүрлі жануарлардың мүйізі арқылы бейнелеу көптеген халықтардың символдық композицияларында елеулі орын алды. Сондықтан молшылық әкелетін мүйізі бар қанатты тұлпар семантикалық және тарихи түп-тамыры терең маңызды типологиялық образ болып саналады.
Республиканың Мемлекеттік елтаңбасындағы тағы бір деталь – бес бұрышты жұлдыз. Бұл символды адамзат ежелгі заманнан бері пайдаланып келеді, ол адамдардың ақиқат сәулесіне, барлық игі аңсарларға және мәңгілік құндылықтарға деген ұдайы ұмтылысын білдіреді. Мемлекеттік елтаңбада жұлдыздың бейнеленуі қазақстандықтардың әлемнің барлық халықтарымен ынтымақтастық пен серіктестік орнатуға ниетті ел болуға деген талпынысын танытады. Қазақстан тұрғындарының жүрегі мен құшағы бес құрлықтың өкілдері үшін қашанда ашық.
Елтаңбада қолданылған негізгі түс – алтынның түсі. Бұл – байлықтың, әділдіктің және кеңпейілділіктің символы. Сонымен қатар, көгілдір аспан түстес тудың түсі алтынның түсімен үйлесім тауып, ашық аспан, бейбітшілік және бақуат тіршілік ұғымдарын танытып тұр.

 Ту – мемлекеттің егемендік пен біртұтастықты білдіретін басты рәміздерінің бірі. «Флаг» термині «vlag» деген нидерланд сөзінен шыққан және белгіленген көлем мен түстегі, әдетте елтаңба немесе эмблема түрінде бейнеленген, діңгекке немесе бауға бекітілген мата ұғымын білдіреді. Ту ежелден елдің халқын біріктіру және оны белгілі бір мемлекеттік құрылымға сәйкестендіру міндетін атқарып келеді. 

Тәуелсіз Қазақстанның Мемлекеттік туы ресми түрде 1992 жылы қабылданды. Оның авторы – белгілі суретші Шәкен Ниязбеков.
Қазақстан Республикасының Мемлекеттік туы – ортасында шұғылалы күн, оның астында қалықтап ұшқан қыран бейнеленген тік бұрышты көгілдір түсті мата. Тудың сабының тұсында тік жолақ түрінде ұлттық өрнек нақышталған. Күн, оның шұғыласы, қыран және ұлттық өрнек бейнесі алтын түстес. Тудың ені мен ұзындығының арақатынасы – 1:2
Геральдика дәстүрінде әрбір түс белгілі бір ұғымды танытады. Мәселен, аспандай көк түс адам бойындағы адалдық, тазалық, сенімділік, мінсіздік сияқты қасиеттерді білдіреді. Сонымен қатар, көк түс түркі мәдениетінде терең символдық мәнге ие. Ежелгі түркілер аспанды тәңір-атаға балаған, ал олардың көк туы арғы ата-бабаларға деген адалдықты бейнеледі. Қазақстанның Мемлекеттік туында ол ашық аспанды, бейбітшілікті, игілікті білдірсе, түстің біркелкілігі еліміздің тұтастығын меңзейді.
Геральдика қағидаттарына сәйкес, күн байлық пен молшылықты, өмірді және күш-қуатты бейнелейді. Сондықтан еліміздің туындағы күн шапағы дәулеттілік пен бақуаттылықтың символы – алтын масақ пішінінде берілген. Қазақстанның мемлекеттік атрибутикасында күннің бейнеленуі еліміздің жалпыадамзаттық құндылықтарды қастерлейтінін дәлелдейді және жас мемлекеттің жасампаздық күш-қуатын, серіктестік пен ынтымақтастық үшін әлемнің барлық еліне ашық екенін айғақтайды..
Қыран (бүркіт) бейнесі – көптеген халықтардың елтаңбалары мен туларында ерте кезден бері қолданылып келе жатқан басты геральдикалық атрибуттардың бірі. Бұл бейне әдетте биліктің, қырағылық пен мәрттіктің символы ретінде қабылданады. Күн астында қалықтаған бүркіт мемлекеттің қуат-күшін, оның егемендігі мен тәуелсіздігін, биік мақсаттар мен жарқын болашаққа деген ұмтылысын танытады. Бүркіт бейнесі еуразиялық көшпенділердің дүниетанымында айрықша орын алады және олардың түсінігінде бостандық пен адалдық, өрлік пен ерлік, қуат пен ниет тазалығы тәрізді ұғымдармен ұштасып жатады. Алтын бүркіт кескіні жас егемен мемлекеттің әлемдік өркениет биігіне деген ұмылысын көрсетеді.
Мемлекеттік тудың сабының тұсына тігінен ұзына бойына кескінделген ұлттық өрнектер – оның маңызды элементі. Қазақ ою-өрнектері – дүниені көркемдік тұрғыдан қабылдаудың халықтың эстетикалық талғамына сай келетін ерекше бір түрі. Түрлі формалар мен желілер үйлесімін танытатын өрнектер халықтың ішкі әлемін ашып көрсететін мәнерлі көркемдік құрал болып саналады. Тудың сабын жағалай салынған ұлттық өрнектер Қазақстан халқының мәдениеті мен дәстүрін символдық тұрғыда бейнелейді.

Қазақстан Республикасының мемлекеттік рәміздері туралы

Қазақстан Республикасының Мемлекеттік Туын, Мемлекеттік Елтаңбасын және олардың бейнелерін, сондай-ақ Қазақстан Республикасы Мемлекеттік Әнұранының мәтінін орналастыру ережесін бекіту туралы

Мемлекеттік стандарттарға сәйкес келмейтін Қазақстан Республикасының Мемлекеттік Туын, Мемлекеттік Елтаңбасын ауыстыру және жою ережесін бекіту туралы

Қазақстан Республикасының Мемлекеттік Туы   Ту – мемлекеттің егемендік пен біртұтастықты білдіретін басты рәміздерінің бірі. «Флаг» термині «vlag» деген нидерланд сөзінен шыққан және белгіленген көлем мен түстегі, әдетте елтаңба немесе эмблема түрінде бейнеленген, діңгекке немесе бауға бекітілген мата ұғымын білдіреді. Ту ежелден елдің халқын біріктіру және оны белгілі бір мемлекеттік құрылымға сәйкестендіру міндетін атқарып келеді.  Тәуелсіз Қазақстанның Мемлекеттік туы ресми түрде 1992 жылы қабылданды. Оның авторы – белгілі суретші Шәкен Ниязбеков. Толығырақ...

Қазақстан Республикасының Мемлекеттік Елтаңбасы Елтаңбасы– мемлекеттің басты рәміздерінің бірі. Елтаңба («герб») термині немістің «erbe» (мұра) деген сөзінен шыққан. Мемлекеттің мәдени және тарихи дәстүрін бейнелейтін символдық мәні бар үйлесімді пішіндер мен заттардың мирастық ерекшелік белгісін білдіреді Қазіргі Қазақстан аумағын мекендеген қола дәуірінің көшпенділері кейін графикалық ұғымы «таңба» деп аталған ерекше символ-тотем арқылы өздерін танытқанына тарих куәлік етіп отыр. Алғаш рет бұл термин Түрік қағанаты тұсында қолданыла бастаған. Толығырақ...

Мемлекеттік Әнұран Әнұран – мемлекеттің басты рәміздерінің бірі. Гректің «gimneo» сөзінен шыққан «гимн» термині «салтанатты ән» деген мағынаны білдіреді. Әнұран ел азаматтарын тиімді әлеуметтік-саяси тұрғыдан топтастырып, этномәдени тұрғыдан теңдестіру үшін негізгі мәнге ие, маңызды дыбыстық рәміз саналады. Тәуелсіз Қазақстанның тарихында еліміздің мемлекеттік әнұраны екі рет – 1992 және 2006 жылдары бекітілді. Толығырақ...

​